ostrzyc


ostrzyc
Być ostrzyżonym na głupiego jasia zob. głupi 1.
Być ostrzyżonym na zapałkę zob. zapałka.
Ostrzyc na zero zob. zero 4.

Słownik frazeologiczny . 2013.

Look at other dictionaries:

  • ostrzyć — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIa, ostrzyćtrzę, ostrzyćtrzy, ostrzyćtrzony {{/stl 8}}– naostrzyć {{/stl 13}}{{stl 8}}dk VIIa {{/stl 8}}{{stl 7}} powodować, że coś (zwykle jakieś narzędzie) staje się ostre lub ostrzejsze, przywracać czemuś ostrość …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • ostrzyc — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. dk Vd, ostrzygę, ostrzyże, ostrzyż, ostrzygł, ostrzygli, ostrzyżony {{/stl 8}}{{stl 7}} strzygąc coś nożycami, nożyczkami, maszynką, obciąć włosy, sierść, gałęzie do pożądanej długości, kształtu : {{/stl 7}}{{stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • ostrzyc — dk XI, ostrzygę, ostrzyżesz, ostrzygł, ostrzyż, ostrzyżony, ostrzygłszy «strzygąc nożyczkami, nożycami lub maszynką obciąć, skrócić, przyciąć coś, np. włosy, sierść, gałęzie drzew, krzewów» Ostrzyc żywopłot. Ostrzyc kogoś do samej skóry. Ostrzyc… …   Słownik języka polskiego

  • ostrzyć — 1. Ostrzyć (sobie) zęby na czymś, na kimś «ostro krytykować coś, kogoś, złośliwie mówić o czymś, o kimś»: Rozglądam się za nową pracą, bo w tej starej już ostrzą sobie na mnie zęby. Roz tel 1998. 2. Ostrzyć (sobie) zęby na kogoś, na coś «wiązać z …   Słownik frazeologiczny

  • ostrzyć — ndk VIb, ostrzę, ostrzysz, ostrz, ostrzył, ostrzony «pocierając o coś, zwykle o specjalny kamień, odpowiednio szlifując, czynić coś ostrym, przywracać czemuś zdolność kłucia, cięcia, kaleczenia» Ostrzyć kosę, nóż, brzytwę. ◊ pot. Ostrzyć sobie… …   Słownik języka polskiego

  • ostrzyc się — {{/stl 13}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} ostrzyc sobie samemu włosy : {{/stl 7}}{{stl 10}}Ostrzygł się sam. {{/stl 10}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}2. {{/stl 12}}{{stl 8}}pot. {{/stl 8}}{{stl 7}} zostać ostrzyżonym,… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • ostrzyć sobie apetyt — {{/stl 13}}{{stl 8}}{na coś} {{/stl 8}}{{stl 7}} mieć nadzieję na osiągnięcie czegoś dla siebie korzystnego : {{/stl 7}}{{stl 10}}On też ostrzył sobie apetyt na tego czerwonego golfa, ale byłem pierwszy. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • ostrzyć sobie zęby — {{/stl 13}}{{stl 8}}{na coś} {{/stl 8}}{{stl 7}} pragnąć coś zobaczyć, chcieć czegoś, mieć jakieś własne zamiary, oczekiwania względem czegoś : {{/stl 7}}{{stl 10}}Niektórzy kandydaci już ostrzyli sobie zęby na to miejsce. Na spadek po dziadku… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • postrzyc — dk XI, postrzycstrzygę, postrzycstrzyżesz, postrzycstrzyż, postrzycstrzygł, postrzycstrzyżony, postrzycstrzygłszy postrzygać ndk I, postrzycam, postrzycasz, postrzycają, postrzycaj, postrzycał, postrzycany 1. tylko dk «ostrzyc wiele (a. wielu),… …   Słownik języka polskiego

  • ząb — 1. Bronić się, bronić kogoś, czegoś zębami i pazurami «bronić się, bronić kogoś, czegoś, walczyć o kogoś, o coś z zaciekłością, z pasją, nie licząc się z niczym»: Mojej odrębności (czyli wyższości) bronić będę zębami i pazurami. J. Błoński, Forma …   Słownik frazeologiczny